Συνεχίζοντας τα αφιερώματα στις ομάδες και στα χωριά της Λέσβου, σήμερα η στάση μας είναι στο Κάτω Τρίτος και την αδελφοποιημένη του Μυχού. Εκεί συναντάμε τον Αλκιβιάδη την ομάδα της περιοχής.
Από το 1979 η συγκεκριμένη ομάδα έχει σταθερή συνέπεια στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λέσβου. Η φιλοσοφία της η μαχητικότητα και η διατήρηση της ομάδας με παίκτες της περιοχής και ουσιαστικές προσθήκες. Ποτέ δεν μπήκανε τα πολλά χρήματα, ενώ διαρκώς έβγαλε και παίκτες που μετέπειτα αγωνίστηκαν σε άλλες ομάδες του νησιού ακόμα και σε εθνικές κατηγορίες. Τα τελευταία χρόνια το γήπεδο της ομάδας στην περιοχή Πηγαδάκια πάνω στον κόλπο Γέρας έχει εκσυγχρονιστεί με πλαστικό χλοοτάπητα και προβολείς.
Τη φετινή σεζόν συναντάμε κυρίως μία αρκετά νεανική ομάδα με μικρές εξαιρέσεις έμπειρων παικτών όπως π.χ ο Αντώνης Δάλλας που αγωνίζεται για δεκαετίες κάτω από τα δοκάρια της ομάδας και γύρω από αυτή παλαίμαχους ποδοσφαιριστές της που στηρίζουν την προσπάθεια της στη Β’ ΕΠΣΛ. Στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας ο Βασίλης Σταυρινός που τα προηγούμενα χρόνια ανέβασε ξανά την ομάδα στην Α’ Κατηγορία, ενώ υπήρξε βασικός συντελεστής της ακαδημίας της που σήμερα τροφοδοτεί το ρόστερ της. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη 5η θέση του πίνακα και είναι η πρώτη ομάδα σε βαθμούς εκτός έδρας. Αν και δυσκολεύτηκε στον πρώτο γύρο με τις ομάδες της πρώτης τετράδας αναμένεται ανταγωνιστικός στο κυνήγι της τετράδας.
Αυτό είναι και το νόημα του ερασιτεχνικού και επαρχιακού ποδοσφαίρου.
