Τα λόγια είναι φτωχά, η στεναχώρια είναι μεγάλη. Το τελικό 7-0 της Ολλανδίας τα λέει όλα κόντρα στην Ελλάδα που δεν πήγε ποτέ να παίξει στο ματς.
Δεν πρέπει να τα απαξιώνουμε όλα, με το Γιοβάνοβιτς φάγαμε σήμερα την επτάρα, με τον Γιοβάνοβιτς κάναμε το «διπλό» στη Γερμανία. Με την Ολλανδία και στα δύο παιχνίδια η Εθνική ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Ακόμη και στην Τούμπα δεν μπορέσαμε στο τέλος να εκμεταλλευτούμε το καλό ξεκίνημα του πρώτου ημιχρόνου.
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πάντα ήταν συμπαθέστατος, κύριος και ευγενικός απέναντι σε όλους. Ωστόσο όταν είσαι προπονητής σε μία εθνική ομάδα ιστορική και πονεμένη τα τελευταία χρόνια όπως η δική μας, πρέπει να είσαι προσεκτικός.
Τα ερωτήματα είναι πολλά και οφείλει κάποια στιγμή να τα απαντήσει. Προφανώς το σημερινό δεν θέλει ανάλυση και φταίει κυρίως η αμυντική μας λειτουργία. Ωστόσο στα χαφ υπάρχουν καλύτερες επιλογές να ψαχτεί για να καλέσει και να βάλει να παίξουν. Ο Μουζακίτης σίγουρα δεν περισσεύει για παράδειγμα για να πάει στην ελπίδων. Ο Κωστούλας σίγουρα έχει θέση στην αποστολή και πολλά άλλα ερωτήματα σχετικά γύρω με τις κλήσεις και τη βασική ενδεκάδα που εδώ και χρόνια απασχολούν την εθνική.
Παρόλα αυτά η ελπίδα υπάρχει ακόμα, πρέπει να κερδίσει το ματς με τη Σερβία στο Βόλο, μήπως προκριθούμε στα προημιτελικά!
