Το Λεσβιακό ποδόσφαιρο είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια περνάει δύσκολες στιγμές, με τις ομάδες κάθε χρόνο να μειώνονται.
Στην παρακάτω έρευνα θα μιλήσουμε μόνο για τις ομάδες από το νησί της Λέσβου και θα συγκρίνουμε τα πρωταθλήματα τη σεζόν 2016-17, γυρνώντας δέκα χρόνια πίσω. Η μείωση των ομάδων φτάνει το 34.29%, ενώ δεν συμπεριλάβουμε την Ιλλύρια τη φετινή σεζόν τότε μιλάμε για διαφορά της τάξεως του 37%.
Γυρνάμε δέκα χρόνια πριν!
Τη σεζόν 2016-2017 σύμφωνα με τα στοιχεία της Wikipedia και από το αρχείο που έχει κρατήσει η ΕΠΣΛ μέσα από την παλαιά της ιστοσελίδα η Λέσβος απαριθμούσε 37 ομάδες, δύο σε εθνικές κατηγορίες και 35 στις τρεις δικές της τοπικές κατηγορίες.
Οι ομάδες της νήσου Λέσβου τη σεζόν 2016-17:
- Football League: (ΑΕΛ Καλλονής)
- Γ ‘ Εθνική: (Αιολικός)
- Α ‘ ΕΠΣΛ: 14 (Αίγειρος, Διαγόρας, Αετός, Αιγέας, Γέρα, Ατρόμητος Ανεμώτιας, Βύρων, Αχιλλέας, Όλυμπος, Κεραυνός, Πολιχνίτος, Αρίων Μήθυμνας. , Οδυσσέας Ελύτης, Παλλεσβιακός)
- Β ‘ ΕΠΣΛ: 12 (Ανδρονικάς, ΑΟΜ, Φίλια, Αλκιβιάδης, Αστέρας Ιππείου. , Δόξα Πλαγιάς, Προοδευτική, Αίας Μυτιλήνης, Απόλλων Δαφίων, Λιονταράκια, Παπανικολής, Βασιλικά)
- Β1 ΕΠΣΛ: 9 (Αρίων Παλαιοκήπου. , Ορφέας Κεραμειών. , Ταξιάρχης, Άναξος, Καραβαγγέλης, Ατρόμητος Αγ. Μαρίνας, Μακαρέας, Ορφέας Άντισσας, Έφηβος Παμφίλων)
Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που έγινε η τρίτη σε τάξη κατηγορία. Την επόμενη σεζόν διεξήχθη η Β ‘ Κατηγορία σε δύο ομίλους των 9 ομάδων.
Για την ιστορία η ΑΕΛΚ αποβλήθηκε από τη Β ‘ Εθνική, ο Αιολικός παρέμεινε στη Γ ‘ Εθνική, ενώ ο πρωταθλητής μετά από μπαράζ της Α ‘ Κατηγορίας ήταν ο Διαγόρας που συμμετείχε στη Γ ‘ Εθνική τη νέα σεζόν. Η ΑΕΛΚ δεν δήλωσε συμμετοχή και στην ουσία διαλύθηκε με την τότε μορφή που την είδαμε μέχρι και τη Super League.
2026:
Τη τρέχουσα σεζόν η Λέσβος έχει τον Διαγόρα Αγίας Παρασκευής στη Γ ‘ Εθνική να την εκπροσωπεί, στην Α ‘ Κατηγορία απαριθμεί μόλις 8 ομάδες και στη Β ‘ στην ουσία με 13. Με αριθμούς η Λέσβος έχει 14 ομάδες λιγότερες από ότι είχε τα προηγούμενα χρόνια.
Η διάλυση πολλών και ιστορικών ομάδων!
Βέβαια από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Η ΑΕΛ Καλλονής και ο Αιολικός δεν υπάρχουν. Πολλές ιστορικές ομάδες από περιοχές της Γέρας, της Καλλονής, από περιοχές κοντά στη Μυτιλήνη, (όπως ο πρωταθλητής δύο φορές Αίγειρος Μιστεγνών ή ο Ατρόμητος Αγ. Μαρίνας) δεν υπάρχουν τουλάχιστον σε ανδρικό επίπεδο. Η απουσία γηπέδου πέραν του Ταρλά στη Μυτιλήνη ήταν και είναι ένα ζήτημα για τις ομάδες και τις ακαδημίες που σήμερα βλέπουμε κάποιες καινούργιες προσπάθειες που δεν υπήρχαν τότε (πχ Δόξα Λέσβου), αλλά έχουν «χαθεί» συμπαθητικά σωματεία όπως πχ ο Αίας Μυτιλήνης.
Στενάχωρη εικόνα σήμερα η Καλλονή να μην έχει εκπρόσωπο ούτε από την Σκάλα, ούτε από τα Δάφια, ούτε από την Αρίσβη, ούτε από το κέντρο της.
Περισσότερα γήπεδα παρά ομάδες!
Το παράδοξο αυτή τη στιγμή είναι ότι στο νησί μας υπάρχουν περισσότερα γήπεδα σε σχετικά καλή κατάσταση με πλαστικό και φυσικό χλοοτάπητα παρά ομάδες. Ο αριθμός αν τα τοποθετήσουμε σε μια σειρά είναι πάνω από 24-25.
Χαρακτηριστικά η Άγρα, το Ίππειος ή και ο Πολιχνίτος (χωρίς να έχουμε πλήρης εικόνα για την ολοκλήρωση του έργου) έχουν γήπεδα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ μετά την ανακατασκευή τους.
Η Ανεμώτια , η Σκάλα Καλλονής, το στάδιο «Κώστας Κεντέρης» , το Ενωσιακό της Θερμής, το γήπεδο του Μεσοτόπου είναι γήπεδα που εφέτος θα μείνουν ανενεργά ή τουλάχιστον δεν θα τα χρησιμοποιήσουν οι τοπικές τους ομάδες. Μετά το τραγικό περιστατικό στη Θάσο και το θανάτου νεαρού ποδοσφαιριστή η ΕΠΣΛ πράττοντας ορθώς έχει γίνει αυστηρότερη στους ελέγχους για τα γήπεδα και βλέπουμε μέχρι τώρα για παράδειγμα τη Δόξα Λέσβου να έχει «μετακομίσει» από το γήπεδο της Αγίας Μαρίνας σε αυτό του Κάτω Τρίτους και τον Καραβαγγέλη από την Στύψη στην Σκάλα Καλλονής.
Ένα στενάχωρο επίσης παράδειγμα η φυγή του Βύρωνα Μόριας ενός χωριού σε απόσταση αναπνοής από την πόλη της Μυτιλήνης, με το γήπεδο τα τελευταία χρόνια όπως και τη φετινή σεζόν να χρησιμοποιείται από πολλές ομάδες.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι νέες ομάδες είναι ελάχιστες και κυρίως ακαδημίες που σωστά δίνουν την ευκαιρία σε νεαρούς ποδοσφαιριστές να ανταγωνιστούν κυρίως στη Β ‘ Κατηγορία με πιο έμπειρους ποδοσφαιριστές.
Δημογραφικό πρόβλημα!
Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία η Λέσβος το 2011 απαριθμούσε περίπου 86.000 μόνιμους κατοίκους, κάτι που μειώθηκε το 2021 σε 83.000. Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή στο μάτι, ωστόσο αρκετά χωριά έχουν ερημώσει, πολλοί νέοι φεύγουν από τη Λέσβο για σπουδές και ένα καλύτερο επαγγελματικό «αύριο». Και πώς να μείνουν όταν ακόμα και στην κτηνοτροφία για παράδειγμα τον τελευταίο χρόνο η Λέσβος έχει «δοκιμαστεί» πάρα πολύ.
Φυσικά το πρόβλημα της μείωσης δεν είναι μόνο το δημογραφικό. Έγιναν κατά καιρούς λάθη και από τους παράγοντες, λάθη που οδήγησαν τα σωματεία σε οικονομικό αδιέξοδο ως προς την επιβίωση τους.
Οι όποιες λύσεις!
Οι λύσεις δεν είναι δυστυχώς πολλές. Το κομμάτι των ακαδημιών ίσως μπορέσει και δώσει πνοή σε κάποια χωριά που έχουν ακόμα παιδιά, ώστε στο μέλλον να ξανά έχουν τη δική τους ομάδα και από ότι λένε οι ειδικοί ταλέντο υπάρχει στη Λέσβο, υποδομές πλέον υπάρχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό, η πολιτεία μπορεί να μην στηρίξει ιδιαίτερα τα νησιωτικά σωματεία, ωστόσο η εγγραφή στο μητρώο και οι επιχορηγήσεις με το στοίχημα είναι κάποια πάγια έσοδα και η εκμάθηση, ο εκσυγχρονισμός των παραγόντων είναι σημαντικός. Η σωστή διαχείριση ενός μπατζετ από τους παράγοντες που πρέπει να κατανοήσουν το σωστό νόημα της ύπαρξης των τοπικών και ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων μπορεί να βελτιώσει το φαινόμενο.
Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο στη Λέσβο αλλά σε όλη την Ελλάδα, όμως μία μείωση της τάξεως του 37% σε δέκα χρόνια μόνο αμελητέα δεν είναι και ειδικά όταν μιλαμε για το τρίτο σε έκταση μεγαλύτερο νησί της χώρας μας.

